Rodzina Aleksandra była zdradzana przez swoich sprzymierzeńców. Najpierw ucierpiał ojciec Aleksandra, Filip II, którego zabito z rozkazu najbardziej zaufanego żołnierza króla i matki Aleksandra. Kolejną ofiarą był sam cesarz Aleksander, który był zdradzony przez całą swoją wyprawę. Końcowi chciał popełnić samobójstwo, a gdy został do tego zniechęcony wypił zatrutą przez siebie wodę. Zaledwie w ciągu roku jedną z kilku żon Aleksandra, która dała potomka cesarzowi została zasztyletowana z rozkazu żołnierzy Aleksabędą, którzy nie chcieli oddawać Imperium pod władzę prawowitego cesarza. Potomek królewski zaginął w okolicach Persji i nikt go później nie widział.

Bitwa pod Hydaspes.
Bitwa pod Hydaspes była największą rzeźnią w jakiej uczestniczył Aleksander. Miał trzydzieści lat i stoczył bitwę podczas której o mało nie zginął. Podczas tej mordęgi zginął Bucefał i tysiące ludzi dwustu tysięczna armia indyjska i czterdziesto tysięczna Aleksandra. Indie prowadziły łuczników i słonie bojowe do walki przeciwko Aleksandrowi. Bitwa trwała aż jeden dzień. Kawaleria macedońska walczyła dzielnie dopóki nie przybyły słonie, które spłoszyły konie. Kawaleria końcowo walczyła pieszo. Bitwa zakończyła się śmiertelnie dla tysięcy ludzi. Aleksander po powróceniu do zdrowia ogłosił powrót do Macedonii.

Bitwa pod Gaugamelą.
331 lat p.n.e. odbyła się jedna z największych bitew Persko-Greckich. Armia Grecko-Macedońska liczyła ledwie 30 000 żołnierzy, a na każdego żołnierza przypadało przynajmniej pięciu Persów. Podczas tej bitwy Aleksander nie używał jednostek dystansowych przez co przez pierwsze chwile bitwy Grecy obrywają ze strzał Persów. Aleksander dysponował hoplitami, którzy walczyli 4,5m włóczniami i kawalerią, którą nazywano "kawalerią macedońską". Celem bitwy było zabicie Perskiego króla Dariusza. Sukcesem Aleksandra było szybkie pojednanie Greków i Macedończyków w jedność dzięki czemu wygrali tę bitwę w bitwie zasłynął nie tylko Aleksander, lecz jeszcze jego przyjaciel generał Parmenion. Ostatecznie Dariusz przeżył dwie przegrane bitwy z Aleksandrem, ale później został zabity z rozkazu własnego kuzyna. 

Biografia Aleksandra Wielkiego.
Aleksander urodził się w 356r. p.n.e. zmarł w 323r. p.n.e., w wieku sześciu lat Aleksander zaczął uczyć się mitów. Jest postacią historyczną, której dano imię Aleksander III Wielki Macedoński. Dostał takie imię ponieważ zasłużył na odwagą i męstwem. Aleksander był wielkim przywódcą, który podbił Europę i Azja pod nim drżała Podbój zaczął od Persji, w której jego imię wymawiano "sykander". Jedną z ostatnich bitew w swoim krótkim życiu też odbył w Persji. Podczas tej bitwy zginął jego koń bucefał. Aleksander miał niezbyt miłe dzieciństwo przez to, że ojciec Aleksandra po bitwach spijał się i bił Aleksandra i jego matkę. Aleksander był idolem Achillesa, gdy był mały przyrzekł ojcu, że mu dorówna ludzie nazywali go synem Zeusa Boga Olimpu. Aleksander miał przyjaciela, którego otruła żona Aleksandra. Aleksander kochał swojego przyjaciela jak własną żonę. Ojciec Aleksandra został zabity przez jego matkę. Dnia śmierci ojca Aleksander zasiadł na tronie Macedoni i później zawładnął Grecją. Nie był jedynym władcom Macedoni. Tam rządzili różni przywódcy jak Elikles i Parmenion, z którymi później wziął sojusz akuratnie z nawiązaniem kontraktów pokojowych z Generałem Parmenionem nie było problemu, lecz z innymi było trudniej. Aleksander po pokonaniu Persów ożenił się po raz czwarty. Aleksander nie był wysokim człowiekiem miał koło 1,55m ,a 1,70m wzrostu, ale mimo niskiego wzrostu dokonał więcej niż o głowę więksi przywódcy Perscy. Aleksander popełnił samobójstwo dwa miesiące przed narodzinami swojego syna. Z trudem przyznać, ale Macedończyk był homoseksualistą i właśnie z tego powodu musiał się żenić aż tyle razy.

Aleksander i Generał Parmenion